"Er bestaan geen tirannieën die niet proberen de kunst in te perken, omdat ze zien welke kracht kunst heeft. Kunst kan de wereld dingen vertellen die op een andere manier niet gedeeld kunnen worden. Kunst brengt gevoelens over."

- Volodymyr Zelensky, President van Oekraïne

Landscape

Even further © Nikolay Karabinovych
Якнайдалі / Even Further, 2020
Video , 6’22”

Zoals we uit de titel kunnen opmaken is Even Further (een wens, dan wel een richting om uit te gaan) een werk over een denkbeeldige toekomst. Het werk begon vanuit de reflecties van de kunstenaar over toeval, levens die beëindigd werden, gemiste kansen om elkaar te ontmoeten, en opstanding als herstel voor dat gemis. Kunnen mensen die verschillende rampen hebben meegemaakt zich voorstellen dat hun kinderen elkaar ooit zouden ontmoeten? Waar zou zo'n ontmoeting kunnen plaatsvinden? Hoe zou de plaats van hun ontmoeting klinken? Deze vragen zijn essentieel om dit werk te begrijpen.

Een toeristenbus verschijnt in beeld. Een groepje mensen stapt uit de bus en gaat achter de gids aan. Minutenlang luisteren ze aandachtig naar haar. Haar toespraak is, net als het werk zelf, geladen met complexe culturele en historische referenties. In Even Further horen we het lokale dialect en zijn de toponiemen, geschiedenis en geesten weerspiegelt van plekken die Karabinovych bezocht in zijn zoektocht naar de perfecte filmlocatie. De kunstenaar reisde steeds verder – naar Odessa, Kiev, Gent, Amsterdam, Sainte-Croix, Berlijn, Zürich, Stuttgart, Istanboel, Tbilisi, Saloniki, Groningen, Antwerpen, Bratislava, Chernivtsi en Sadagora. Slechts om te beseffen dat het niet nodig was om ver te gaan. Na al die omzwervingen werd de perfecte locatie gevonden: het landschap van het zoet-zoute estuarium Kuyalnik, niet ver van zijn geboortestad Odessa, dat wel een luchtspiegeling lijkt.

De soundtrack van Even Further is een nummer waarvan de oorsprong nog steeds wordt betwist. De Griekse versie van dit lied vertelt een verhaal van onbeantwoorde liefde, terwijl de joodse klezmer-versie handelt over het uitzwaaien van een jonge man die naar de Russisch-Japanse oorlog van 1905 trekt. Dezelfde reeks noten roept totaal verschillende gevoelens op. En wat zou er eigenlijk kunnen gebeuren tussen mensen die dat deuntje uitvoeren? Dat is de vraag die de complexe geschiedenis van de diaspora's in het zuiden van Oekraïne, en in het bijzonder van het multiculturele Odessa, weerspiegelt.